Libema Vakantieparken

Een onverwachte invulling van open communicatie, zomaar gratis in de schoot geworpen. Deze column wordt mede mogelijk gemaakt (in elk geval ingegeven door) Libema vakantieparken. Waar deze recreatiegigant kosten nog moeite spaart om in de gunst van de ontspanningsbewuste stadsburger te komen was hun bijdrage aan het radio 1 journaal van afgelopen vrijdag opvallend. In een nieuwsitem werd het dreigende faillissement van dierenpark Emmen besproken. De nieuw aangestelde dierendirecteur stelde dat de situatie nijpend is en dat snel nieuwe financiering noodzakelijk is.

De overheid als melkkoe

Daarbij kijkt de dierentuin natuurlijk als eerste naar de overheid (de favoriete melkkoe van iedereen die meent een maatschappelijk belang te dienen) en nog niet naar private partijen. Zelfs na enig aandringen van de interviewer komt de directeur niet op de gedachte dat Libema een goede partij zou zijn. Hulde voor de omroep: Direct is de heer Nieuwland van Libema aan de telefoon. Die heeft, naar zijn zeggen, wel met het dierenpark gebeld en aangegeven geïnteresseerd te zijn in een gesprek. Die openheid verbaast de interviewer: Er zijn kapers op de kust die ook wel interesse hebben in de Drentse dierentuin. Geen probleem voor Nieuwland, die aangeeft dat een gesprek over de mogelijkheden kansrijk is.

De trendbreuk

De actie van Libema is een trendbreuk en in strijd met het handboek “nijver acquisitie plegen”. Organisaties die hun oog laten vallen op overnamekandidaten voeren vaak een maandenlange verkenning uit, waarbij veel wordt onderzocht en “toevallig” contacten worden gelegd tussen directieleden. Een complex ritueel om uit te vissen wat jij wil en wat ik wil en of we met elkaar willen. Libema slaat het allemaal over. Dat er nog geen contact is geweest met de dierentuin staat niet in de weg om al in de media uitgebreid aan te geven wat de agenda van Libema is. Verfrissend, en hopelijk de kortste weg naar een succesvolle samenwerking.

Fierce Creatures

De traditionele invulling van zo’n overname is volgens gedragsdeskundigen te wijten aan onze primatenhersenen. When the going gets tough gaat elke manager zich gedragen als een aap. De geschiedenis kent talloze voorbeelden van (minder) geslaagde overnames die tot stand kwamen door de Alpha-mannen die elkaar de maat nemen en niet voor elkaar onder willen doen. (De grootse deal in bouwend Nederland schijnt op een spaans strand tusen twee CEO-'s te zijn gesloten, die vervolgens hun raad van bestuur belden) Dat een experiment in open communicatie start in de natuurlijke omgeving van deze Alpha’s (de dierentuin) maakt dit een interessant experiment. We blijven het volgen.