Gerard Spong als mens

Marketing en organisatieadviseurs kijken graag naar groepen. Toch stel ik voor in de steeds verder individualiserende samenleving te kijken naar individuen en de manier waarop zij zich positioneren. Dit is een leuk voorbeeld. (Verder lezen! is maar 400 woorden!)

Als één beroepsgroep in Nederland zich staande houdt met personal branding dan is het wel het selecte gezelschap van bekende strafpleiters. Naast vakbekwaam advocaat zijn zij inmiddels uitgegroeid tot bekende Nederlanders. Verborgen verleden wijdt een uitzending aan Gerard Spong.

Gerard Spong's verborgen verleden

In “verborgen verleden” gaat Gerard Spong op zoek naar zijn voorouders. Een op zich niet bijzonder onderwerp, maar wie goed kijkt ziet dat hij ontzettend zichzelf is, en daardoor de kijker voor zicht wint. De keiharde starfpleiter Spong, die zijn wetteksten kent en met de nodige creativiteit de publieke opinie (en dus de rechtbank) bewerkt is onthutsend eerlijk.

De snelheid waarmee hij zijn professionele houding achter zich laat en zijn eigen werkelijkheid creëert doet hopen dat hij zijn strafzaken beter voorbereid dan zijn genealogisch onderzoek.

Gerard Spong als mens

Door het format van de uitzending is het voor Spong ook niet mogelijk zich te verbergen. Hij wordt gevolgd door de camera en kan niet poseren, zoals hij in zijn meeste publieke optredens doet. Het levert een aardig referentiekader op: Spong die zijn eigen aannames over de geschiedenis van zijn voorouders spiegelt aan de feiten en daarbij nog een stevig stukje eigen interpretatie toevoegt. We zien Spong langzamerhand Gerard worden, die dezelfde vragen heeft als andere stervelingen. De uitzending is voor Spong-watchers en communicatiespecialisten zeer de moeite waard.

Gerard Spong good looking naked?

Wat levert deze uitzending op?  Ten eerste een mooi beeld van de mens Gerard Spong. In tweede instantie is Gerard in staat zijn eigen herkomst te relativeren, in plaats van het romantische beeld dat hij daarvan in eerste aanleg had. Zijn analyse over zijn herkomst als vermoedelijk nazaat van de Engelse koning Charles II maakt hem darbij menselijker dan ooit. Waarbij ik natuurlijk moet opmerken dat het geleverde niet substantieel was, en door de rechtbank niet zou worden opgenomen in de bewijsvoering.

En dat Gerard nu niet nòg meer naast zijn schoenen moet gaan lopen omdat hij denkt dat zijn overgrootoma op de engelse munt stond.